Κυριακή, 7 Απριλίου 2013


ΝΕΡΟ ΦΥΣΙΚΟΣ ΠΟΡΟΣ Ή ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας εκδηλώνονται οι υψηλότερες θερμοκρασίες των τελευταίων 40 χρόνων, οι βροχοπτώσεις περιορίζονται και εκδηλώνονται με σφοδρές καταιγίδες και έλλειψη χιονοπτώσεων.  Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα μικρές παροχές σε ποτάμια, μικρά αποθέματα νερού σε λίμνες, φράγματα και υδροφόρους ορίζοντες.
H  πατρίδα μας πλήττεται περιοδικά από ξηροθερμικά φαινόμενα και οι εκάστοτε κυβερνητικές εξαγγελίες εξορκίζουν τη λειψυδρία και τα επακόλουθά της με πυροσβεστικού χαρακτήρα μέτρα που κατά κανόνα είναι αναποτελεσματικά και αντιλαϊκά.
     Μέτρα πυροσβεστικά και αναποτελεσματικά σ΄ ότι αφορά τη διαχείριση των υδατικών πόρων αφού δεν προωθείται η διαχειριστική πολιτική με την εφαρμογή διαχειριστικών μελετών και προτύπων.

Ειδικότερα για την αντιμετώπιση της έλλειψης νερού στην ύδρευση και στην άρδευση, σε κάθε περίοδο ανομβρίας, προγραμματίζονται έκτακτα γεωτρητικά προγράμματα στις περιοχές που κατά κανόνα ήδη έχουν εξαντλήσει τα υπόγεια υδατικά τους αποθέματα (νησιά, ηπειρωτική Ελλάδα με υφάλμυρα υδροφόρα στρώματα κ.α.), αύξηση της μεταφοράς νερού με υδροφόρες, τιμολογιακή αύξηση του νερού για τη μείωση της κατανάλωσης, ακόμα και ηλεκτροδότηση με ωράριο κατά τους θερινούς μήνες αιχμής.
     Παράλληλα συνεχίζεται η ποιοτική υποβάθμιση των υδατικών και φυσικών πόρων χωρίς να παίρνονται ουσιαστικά μέτρα αντιμετώπισης της.

Ο νόμος 3199\03 που μετέφερε το αντικείμενο της διαχείρισης των υδατικών πόρων στο ΥΠΕΚΑ δημιούργησε λειτουργικά προβλήματα σε όλους σχεδόν τους φορείς που ασχολούνταν με την υδατική πολιτική (π.χ. Υπ. Γεωργίας,  ΙΓΜΕ, ΔΕΗ, ΕΜΥ, ΕΛΚΕΘΕ κ.α.) αλλά ακόμη και στις ίδιες υπηρεσίες του ΥΠΕΚΑ (ΕΓΥ, περιφερειακές)
Τo ΥΠΕΚΑ όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει τα υπαρκτά προβλήματα της διαχείρισης των υδατικών πόρων, αλλά προωθώντας στοιχειώδεις τεχνοοικονομικές υποχρεώσεις που απορρέουν από την οδηγία 2000/60 με την εκπόνηση ανεπαρκών μελετών από ιδιωτικούς φορείς χωρίς την γνώμη των αρμόδιων φορέων όπως το ΙΓΜΕ, με αποτέλεσμα  να είναι κατηγορούμενη στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια για τη μη τήρηση διατάξεων της οδηγίας. 
Με την εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που ακολουθείται και στην αξιοποίηση των υδατικών πόρων (ιδιωτικοποίηση ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ) υπήρξε αλόγιστη αύξηση στη κατανάλωση και υπέρογκη αύξηση της τιμής του νερού (ακόμη και σε περιόδους μεγάλης επάρκειας υδατικών αποθεμάτων, ενώ οι τελευταίες εξαγγελθείσες μειώσεις του 1-3 ευρώ αποτελούν εμπαιγμό), προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι χρηματιστηριακές σκοπιμότητες της εταιρείας, αφήνοντας χωρίς επενδύσεις έργα υποδομών που αφορούν τη συντήρηση δικτύων, γεωτρήσεων κ.α. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής θα είναι η μη δυνατότητα αξιοποίησης των αποθεμάτων των υπόγειων νερών σε περίπτωση λειψυδρίας, που δεν είναι απίθανη με τις συχνές κλιματικές αλλαγές και την πιθανή μείωση των αποθεμάτων των ταμιευτήρων αν και φέτος δεν προβλέπεται τέτοιος κίνδυνος.
 Μέσα σ΄ αυτή  την κατάσταση  η συνέχιση της έρευνας των υπόγειων νερών από το ΙΓΜΕ θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένη. Στρατηγικός στόχος του ερευνητικού προγράμματος θα πρέπει να είναι η κάλυψη της χωροχρονικής ανεπάρκειας των υδατικών πόρων με την ορθολογική αξιοποίηση των υπόγειων υδατικών αποθεμάτων και η εκτίμηση της ποιοτικής κατάστασης των υπόγειων νερών με προτεραιότητα στη λήψη μέτρων για την προστασία των υδατικών αποθεμάτων που δεν έχουν επιβαρυνθεί, αλλά και για την αποκατάσταση της φυσικής ποιότητας όσων υδροφορέων έχει υποβαθμίσει η ποιότητα.
Δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν είναι αυτονόητο και γι΄ αυτό μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία δέσμευση της Πολιτείας για την χρηματοδότηση του ερευνητικού προγράμματος των υπόγειων νερών αν και υπάρχουν συγκεκριμένες ερευνητικές προτάσεις 2.5 εκ. ευρώ για 20 τουλάχιστον υδατικά σώματα που παρουσιάζουν ποσοτικά ή ποιοτικά προβλήματα. Παράλληλα το πρόγραμμα που αφορά το Εθνικό δίκτυο παρακολούθησης των υπόγειων νερών κρίνεται ανεπαρκές τόσο όσον αφορά την χωροταξική πυκνότητα, όσο και την χρονικό βήμα παρακολούθησης. Και ενώ οι προτεραιότητες ενός ερευνητικού Ινστιτούτου έπρεπε να επικεντρώνονται στις συγκεκριμένες ερευνητικές δράσεις το ΥΠΕΚΑ μέσω της ΕΓΥ προωθεί στα μουλωχτά (χωρίς έγκριση των αρμόδιων οργάνων Διοίκησης του ΕΚΒΑΑ πρώην ΙΓΜΕ) μια προγραμματική σύμβαση για την απογραφή όλων των παράνομων και μη γεωτρήσεων της χώρας (αντικείμενο των περιφερειών και της αυτοδιοίκησης) προκειμένου να γίνει η τιμολόγηση και η επιβολή τέλους στις γεωτρήσεις καθιστώντας το Ινστιτούτο φοροεισπράκτορα με δεδομένη την μη αριθμητική και διοικητική του επάρκεια απαιτούνται το λιγότερο πάνω από 1500 ανθρωημέρες με στόχο να αναθέσει το ΙΓΜΕ αυτή την εργασία σε ιδιώτες.
Η πρόσφατη ψήφιση της ΠΝΠ για την τιμολόγηση του νερού (κυρίως το αγροτικό) , σε συνδυασμό με την ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης μας προετοιμάζουν ένα υδατικό καθεστώς παρόμοιο χωρών της Λατινικής Αμερικής όπου φορολογείται ακόμη και η βροχή. Σε μια περίοδο που πάνω από 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό, ο φυσικός αυτός πόρος γίνεται εμπόρευμα και αντικείμενο κερδοσκοπίας από μια χούφτα πολυεθνικές όπως η vinedi και η suez έχοντας ή τελευταία ήδη βάλει πόδι στην ΕΥΑΘ με 5.5%. Το επόμενο βήμα της ιδιωτικοποίησης σημαίνει αύξηση της τιμής (ήδη το 1999 -2001 με τις μετοχοποιήσεις η αύξηση ήταν από 250 -300%) και υποβάθμιση της ποιότητας.
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο υδατικής πολιτικής ο ρόλος του ΙΓΜΕ αντικειμενικά υποβαθμίζεται μέχρι να καταλήξει σε μια γραφειοκρατική υπηρεσία του Δημοσίου που θα υλοποιεί συμβάσεις για τρίτους .

Με βάση τα όσα προαναφέραμε για τις Σκουριές, για το νερό η πάλη των εργαζόμενων του ΙΓΜΕ για ένα δημόσιο, αποκεντρωμένο ερευνητικό Ινστιτούτο θα πρέπει να στηριχτεί από όλα τα συνδικάτα, από όλο το λαό. Η σημερινή συνέντευξη τύπου αποτελεί μια προετοιμασία για τους αγώνες που έρχονται.
 Το κείμενο είναι από το σύλλογο εργαζομένων του ΙΓΜΕ
 Αναρτηση από :Ακη Χεκίμογλου .mail:akisxekim@gmail.gom

Δεν υπάρχουν σχόλια: